«لغت نامه دهخدا»
[جُمْ بُ] (اِ مرکب)فعالیت بسیار. هیجان. حرکت فراوان. و با آمدن و افتادن صرف شود، گویند: بجنب و جوش آمد، به جنب و جوش افتاد.
