جنتی بیا

«لغت نامه دهخدا»

[جَنْ نَ] (اِخ) از شاعران لطیف طبع نخشبست که در خدمت علاءالملک شرف الدین امیرک بسر میبرده و چند قصیده در مدح او پرداخته. ترجیع بندی در مدح وی گفته که مطلع آن این است:
چو بارد یارم از گلنار گوهر
شود گل خار و ماند خوار گوهر.
(از لباب الالباب عوفی صص525-526).
حکیم جنتی را وقتی به قصیده ای امتحان کردند ردیف پیاله، قصیده ای بربدیهه بگفت به مطلع زیر:
چو آرد سوی لب دلبر پیاله
کند لعلش پر از شکّر پیاله.
(از تاریخ ادبیات در ایران صفا ج2 ص349) (از لباب الالباب عوفی ص525).