جندان

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِخ) شهریست بزرگوار از شهرستانهای چین. (حدود العالم) :
رسیدند زی شهر جندان فراز
سیه خیمه زد در نشیب و فراز.
رودکی (از حفان)(1).
(1) - «حفان» نشانهء اختصاری است برای حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی.