جندره

«لغت نامه دهخدا»

"[جَ دَ رَ / رِ] (اِ)(1) هر چوب گندهء ناتراشیده باشد عموماً و دو چوب بقدر نیم گز که بجهت کوفتن و هموار ساختن رخوت پوشیدنی سازند و تراشند خصوصاً، و آنرا رخت مال میگویند، و آنچه بدان صوف و شال و جامه های دیگر شکنجه کنند. (برهان). شکنجهء جامه بود تا هموار و نسو شود. (صحاح الفرس). اُتو. مهره. || کنایه از مردم ناتراشیدهء لک و پک و ناهموار باشد. (برهان)(2).
(1) - در سانسکریت yantra (کارخانه، آلت، قفل)، افغانی jandra (قفل، آلتی برای پیچاندن سیم)، بلوچی jandar,jantir (کارخانه، سنگ آسیا) = سندی jandru(دست آس)، فارسی جدید جندره از هندی مأخوذ است. (حاشیهء برهان چ معین).
(2) - در گیلکی jandara بمعنی پاره است (از جامه). (حاشیهء برهان چ معین)."