«لغت نامه دهخدا»
[جَ دَ / دِ] (ع اِ) سنگ که برداشتن توانند. (منتهی الارب). سنگ بزرگ. (غیاث اللغات از شرح نصاب و لطائف). - دومه الجندل؛ موضعی است. (منتهی الارب).