«لغت نامه دهخدا»
[جِ سِ قَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) (اصطلاح منطق) جنس نسبت به نوع، قریب خوانده میشود هنگامی که چون آن نوع را با هر یک از انواع ضمیمه کنیم و از ماهیت آنها جویا شویم همان جنس در جواب آید مثل حیوان نسبت به انسان. انسان در این جنس انواع مُشارکی از گاو و گوسفند و غیره دارد و هرگاه هریک از اینها را با انسان ضمیمه کرده و از ماهیت آنها سؤال کنیم همین جنس حیوان در جواب گفته میشود، پس حیوان نسبت به انسان جنس قریب است. رجوع به جنس بعید و اساس الاقتباس ص29 و کشاف اصطلاحات الفنون شود.