«لغت نامه دهخدا»
[جَ نَ کَ دَ] (مص مرکب)در مورد بچه، با هر ناملایم خرد بهانه گرفتن. بی تابی کردن و گریستن. (یادداشت مؤلف). رجوع به جَنَس شود.
