«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِ مرکب) میدان جنگ. عرصه. معرکه. معترک. جنگاه. (ناظم الاطباء) : پیغمبر از جای خود [ مدینه ] تا جنگ گاه [ ذی قار ] بدید. (ترجمهء تاریخ طبری بلعمی). و دیگر روز بر مدار قلعه بر سبیل نظاره و مطالعهء جنگ گاهها طواف میکرد. (رشیدی).