«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِ) غلیواج را گویند. (برهان). زغن. (فرهنگ فارسی معین). غلیواژ. (شرفنامهء منیری). چنگلاهی. (شرفنامهء منیری). جنگلانی. جنگلایی. (برهان). و آنرا بندا و جوازه لوا و جوزه لوا و چوژه لوا و خاد و زغن و غلیواز و گوشت ربای نیز گویند. (شرفنامهء منیری).