جنیس

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع ص) اصیل در جنس. (اقرب الموارد). || هم جنس. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مشابه. (ناظم الاطباء) (آنندراج) :
از کمیّ عقل پروانهء خسیس
یاد نارد زآتش و سوز و جنیس.مولوی.