جنیع

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع اِ) گیاه ریزه یا دانه ای است زرد بر درختی چون دانهء سیاه. (از منتهی الارب)(1) (ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
(1) - حب اصفر یکون علی شجره، کالحبه السوداء. (ذیل اقرب الموارد).