جواثاء

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِخ) قلعه ایست در بحرین که آنرا علاءبن حضرمی در عهد ابوبکر بسال 12 ه . ق. گشود. بعضی آنرا جؤاثا با همزه نقل کنند. و آن نخستین جاست پس از مدینه که نماز جمعه در آن خوانده شد. (معجم البلدان) (مراصد).