جوانه مرگ شدن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ نَ / نِ مَ شُ دَ](مص مرکب) جوانمرگ شدن. در جوانی مردن :
باآنکه چون چراغ سحر شد جوانه مرگ
هم دیر زیست مدعی زودمیر ما.
کمال خجند (از آنندراج).
رجوع به جوانمرگ شدن شود.