«لغت نامه دهخدا»
[جو / جَ] (اِخ) نهری است که در بالای آن ناحیهء وسیعی است در سواد بغداد و در جانب شرقی آن راذان است و آن بین خانقین و خوزستان است. گویند در بغداد نظیر ناحیهء جوخا نبوده است که مالیات آن هشتادهزار درهم بود تا آنکه دجله از آنجا منحرف و خارج شد و مردم آن بعداً مبتلا به طاعون شدند و در اثر آن تنزل فاحش کرد. (معجم البلدان) (مراصد).