جورجس

«لغت نامه دهخدا»

[جو جِ] (اِخ) ابن یوحنابن سهل بن ابراهیم، مکنی به ابوالفرج. پزشک سریانی الاصل از نصرانیهای یعاقبه است که در یبرود (از توابع دمشق) متولد شد و طب را در دمشق فراگرفت و ببغداد رفت و نزد ابوالفرج بن طبیب، پزشک و فیلسوف درس خواند و سپس بدمشق برگشت تا بسال 427 ه . ق. درگذشت. بسیاری از کتب طبی بخصوص کتابهای جالینوس را وی بخط خود نوشت. کتاب «ان الفرخ ابرد من الفروج» از اوست. (طبقات الاطباء 2:140) (الاعلام زرکلی چ 1 ج2 ص143).