جوزبن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ / جُو بُ] (اِ مرکب) گردوبن :
بلبل شیرین زبان بر جوزبن راوی شود
زندباف زندخوان بر بیدبن شاعر شود.
منوچهری.