جوس

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع مص) گشتن در میان سرایها برای غارت و جستن آنچه در اوست. (منتهی الارب). در سرای بگشتن برای غارت. (ترجمان علامه ترتیب عادل) (تاج المصادر بیهقی). || نیک جستن چیزی را. || پامال کردن. || مقهور ساختن. || کشتن بشب از دلیری. (منتهی الارب). رجوع به جوسان شود.