جوسبونتن

«لغت نامه دهخدا»

[نِ تَ] (هزوارش، مص)(1)بلغت زند و پازند بمعنی استدن و گرفتن باشد. (برهان) (آنندراج).
(1) - هزوارش josebuntan، قرائتی از کلمهء yinsebuntan، پهلوی statan (ستدن، گرفتن). (حاشیهء برهان چ معین از نیبرگ ج2 ص297) (راهنمای زبان پهلوی آبراهامیان ص66). یوستی در فرهنگ بندهش (ص 117) آرد: جوسبونتن، قرائت پارسیان بجای «دسیونتن» و در شرح «دسیونتن»گوید (ص145): بمعنی آوردن، بردن، ستدن. (حاشیهء برهان چ معین).