«لغت نامه دهخدا»
[شِ رَ / رِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) مواد مختلفی که در نتیجهء ذوب سنگهای معدنی در کوره متحجر شوند و باقی مانند. این مواد بیشتر از ترکیبات املاح قلیایی هستند که چون سبکترند بر روی تودهء مذاب کوره به صورت کفی قرار میگیرند و کم و بیش با فلزات مختلف مخلوطند و پس از سرد شدن سنگهایی پر خلل و فُرَج با وزن مخصوصهای متفاوت بوجود می آورد. اقلیمیا. کلیمیا. (فرهنگ فارسی معین).