جوش و خروش

«لغت نامه دهخدا»

[شُ خُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) داد و فریاد و هیاهو برای پیشرفت امری. || غلیان و صدایی که از آن برخیزد :
خمها همه در جوش و خروشند ز مستی
وآن می که در آنجاست حقیقت نه مجاز است.
حافظ.