«لغت نامه دهخدا»
[جَ / جُو] (اِ) بر وزن جوگیر، نوعی از آش باشد که خورند. (آنندراج) (برهان). جوشیره. جشیر. (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). || جولاه و بافنده را نیز گویند و بعربی حائک خوانند. (برهان) (آنندراج). رجوع به جوشیره شود.