جول

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع مص) طواف کردن. (ذیل اقرب الموارد). گشتن. (تاج المصادر بیهقی). گرد برآمدن. (منتهی الارب). جولان و جوله. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). رجوع به آن دو شود.