«لغت نامه دهخدا»
[جَ وَ] (ع مص) قطع کردن مسافت اطراف و جوانب جایی: جال الفرس فی المیدان جولهً و جولاناً؛ قطع جوانبه. (از اقرب الموارد). تاختن. تاخت زدن. || برگزیدن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || از هم جدا شدن و سپس حمله کردن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || گشتن و دور زدن بدون آرامش: جال فی البلاد جولاناً؛ طاف غیر مستقِرّ فیها. (اقرب الموارد). || گرد برآمدن. (منتهی الارب). در تداول فارسی زبانان بفتح جیم و سکون واو آید. رجوع به مادهء قبل شود.