«لغت نامه دهخدا»
[نَ] (ع مص) سیاه شدن روی. (منتهی الارب). || (اِ) سیاهی. (منتهی الارب) (آنندراج). || سلهء خرد عطاران که چرم بر آن کشیده باشند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). بویدان. (نصاب الصبیان). عطردان. ج، جُوَن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || کوه خرد. (منتهی الارب) (آنندراج).