«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) زمین سخت. (مهذب الاسماء). زمین سخت و هموار و بی گیاه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || بار پیلو. (منتهی الارب). میوهء اراک. (اقرب الموارد).