جهاررک

«لغت نامه دهخدا»

[جَ هارْ، رَ] (معرب، اِ مرکب)معرب چهاررگ: جهاررک، عروق اربعه علی کل شفه منها زوج. (قانون بوعلی سینا کتاب اول ص 134). جهارک. (تذکرهء داود انطاکی ج 2 ص 152).