جهالت

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لَ] (از ع، مص) جهل. نادان بودن. نادانستن. نادان شدن. (آنندراج) (ترجمان علامهء جرجانی ترتیب عادل). || (اِمص) نادانی. (آنندراج) :
یک فوج همی بینم گم کرده ره خویش
وَایام پریشان ز جهالت چو شب تار.مسعود.
رجوع به جهاله شود.