جهانگشایی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ گُ] (حامص مرکب)عمل و شغل جهانگشا. مسخر کردن جهان. جهانگیری :
ای در نظر تو جانفزایی
در سکهء تو جهانگشایی.نظامی.