«لغت نامه دهخدا»
[جَ شَ] (ع اِ) اشک. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || گروه مردم. (منتهی الارب). چون جاهشه بمعنی جماعت مردم. (ذیل اقرب الموارد از قاموس).
