«لغت نامه دهخدا»
[جَ می یَ] (اِخ) یکی از شش فرقهء مجبره. (بیان الادیان). فرقه ایست منسوب به جهم بن صفوان. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). جهمیه، پیروان جهم بن صفوان، گویند بنده هیچ قدرتی ندارد بلکه او بمنزلهء جماد است. بهشت و دوزخ بعد از آنکه بهشتیان و دوزخیان در آنها وارد شدند فنا میشود تا آنجا که هیچکس جز خدا باقی نماند. (تعریفات).