جهودی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِ) یک شخص از قوم جهود (یهود). (غیاث اللغات). یکی جهود :
زبونی کآن ز حد بیرون توان کرد
جهودی شد جهودی چون توان کرد؟نظامی.
|| (ص نسبی) شراب جهودی؛ شراب مشت افشار. (برهان قاطع در مادهء مشت افشار).