«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص، اِ) بچهء افتادهء تمام خلقت باشد یا ناقص الخلقه. (منتهی الارب) (آنندراج). بچهء سقط شده. (اقرب الموارد). بچه ای که از شکم بیفتد. || آن شتر که بچه بیفکند. (از مهذب الاسماء).