«لغت نامه دهخدا»
[جَیْ یا] (اِخ) ابن نجاح، مکنی به ابوالطامی. صاحب تهامهء یمن و داهیه و شجاع و تاریخ دان و ادیب و شاعر بود. وی پس از قتل برادرش سعیدبن نجاح بسال 481 ه . ق. بهندوستان سفر کرد و پس از شش ماه در خفا به یمن برگشت و مردمی را بگرد خود فراهم آورد و بسال 482 ظاهر گردید و بر زبید مسلط شد و تا هنگام مرگ بسال 498 ه . ق. بر تهامه حکومت داشت. دیوان شعر بزرگی دارد و کتاب المفید فی اخبار زبید از تألیفات اوست. (تاریخ ثغر عدن) (الاعلام زرکلی ج 1 ص 199).