«لغت نامه دهخدا»
[جَ یَ] (ع اِمص) درازی گردن و نیکویی آن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و فعل آن از سَمِعَ است. (منتهی الارب). درازی و باریکی گردن. (آنندراج). || (مص) دراز شدن و نیکو شدن و دقیق شدن گردن. (اقرب الموارد).