جیره

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (اِ) طعام راتبه. (غیاث اللغات). راتبهء هر روز که بمردم فوج و غیره دهند. (آنندراج). مقدار محدود و معین از مواد غذایی که روزانه یا هفتگی یا ماهیانه یا سالانه بکسی دهند، مقابل مواجب که نقدینه است و مقابل علیق. (یادداشت مرحوم دهخدا). مقابل مواجب. (تذکره الملوک چ مینورسکی ورق 98 ص2). روزیانه باشد و آن چیزی بود از گندم و آرد و نان و امثال آن که بجهت غلام و نوکر مقرر کنند. (برهان). ظاهراً از عربی جری علیه اجراء، مقایسه شود با اِجری، اجری خوار، جری.
- امثال: جیرهء کسی را بر یخ نوشتن : دوستانم به طنز می گویند جیره ات را به یخ حوالت داد.محیط.
نوکر بی جیره مواجب، تاج سر آقاست.