جیک

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) یک سوی از قاب بازی. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). یک جانب قاب (بجول) که با آن بازی کنند. بوک. (فرهنگ فارسی معین). || (اِ صوت) آواز پرندگان، خصوصاً گنجشکان.
- جیک جیک؛ آواز مرغان کوچک :
جمله مرغان ترک کرده جیک جیک
با سلیمان گشته افصح من اخیک.مولوی.
-امثال: آن وقت که جیک جیک مستانت بود فکر زمستانت بود؟