جیل

«لغت نامه دهخدا»

(ع اِ) گروه مردم. (مهذب الاسماء). گروهی از مردمان، گویند عرب جیل است و ترک جیل است و چین جیل است و گویند جیل عبارت است از هر ملتی که بزبانی اختصاص دارند. (منتهی الارب). گروهی از مردم و گاه بر مردم یک زمان اطلاق گردد. (اقرب الموارد). ملت. شعب. امت. قوم. طایفه. نژاد. ج، اجیال. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || قرن. (ذیل اقرب الموارد از تاج العروس). || کاروان. (مهذب الاسماء).