جیلان

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) میوه ایست مانند کُنار که آنرا سنجد و سنجد گیلان نیز میگویند و بتازیش عناب خوانند و اصح با جیم فارسی چیلان است. (شرفنامهء منیری). سنجد گرگانی. (اسدی). پستنک. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی). پستانک. عبیر. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی). غبیرا. (اسدی) :
سنجد جیلان بدو نیمه شده
نقطهء سرمه بر او یک زده [ رده ].رودکی.
نهاده زهر برِ نوش و خار هم برِ گل
چنانکه باشد جیلانش از بر عناب.
بوطاهر (از حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی).
مانند یکی درخت جیلان
سرکرده که برگ و بر ندارد.سوزنی.