جیلانی

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) عبدالقادربن ابن صالح بن جنکی دوست. رئیس طایفهء حنبلی و زاهد معروف (471 - 561 ه . ق.). در گیلان متولد شد و به بغداد آمد و از ابوسعید مخرمی فقه و از ابوبکر احمدبن مظفر حدیث شنید و به وعظ اشتغال ورزید تا شهرت یافت سپس بگوشهء خلوت و ریاضت پناه برد و بسیر و سیاحت و مجاهدت پرداخت. او راست: 1 - بشائرالخیرات. 2 - الغنیه لطالبیّ طریق الحق. 3 - الفتح الربانی و الفیض الرحمانی. 4 - فتوح الغیب. 5 - الفیوضات الربانیه. (از معجم المطبوعات).