چادرگرفته

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دُگِ رِ تَ / تِ] (ن مف مرکب) آنکه چادر پوشیده باشد. (آنندراج) :
باغ از شکوفه لیلی چادرگرفته ای است
از لاله کوه عاشقِ در خون طپیده ای است.
صائب (از آنندراج).
|| پرده دار و نهفته. (ناظم الاطباء).