چارپهلو

«لغت نامه دهخدا»

[پَ] (اِ مرکب) نوعی از زنجیر(1)نفیس. (آنندراج). || قسمی از زنجیر گرانبها. (ناظم الاطباء). || (ص مرکب) هر چیز که دارای چهار دم و چهار لبه باشد. (ناظم الاطباء) :
به میدان درآمد چو عفریت مست
یکی حربهء چارپهلو بدست.نظامی.
|| کنایه از تنومند و فربه. (آنندراج).
(1) - در متن چاپی «انجیر» و ظاهراً تصحیف است.