چارده سنخاص

«لغت نامه دهخدا»

[دِ هِ سِ] (اِخ) از راه بجنورد که بطرف عراق میایند بعد از دو سه منزل به چارده سنخاص سنخاص میرسند قبل از ورود بجلگه از قریهء دربند که واقع در دربندی است که نیم فرسخ امتداد دارد و عرضاً تنگ میباشد عبور میشود. چارده سنخاص مابین اسفراین و بجنورد واقع و عبارت از چهار قلعهء بزرگ است که به اندک فاصله با یکدیگر در جلگهء سنخاص بناشده یکی از آن قلاع قریب الانهدام و سه قلعهء دیگر آباد و در هر قلعه پنجاه الی شصت خانوار رعیت هست اسم یکی از قلعه ها اندغان است از دهنهء دربند که وارد جلگهء سنخاص میشوند بفاصلهء نیم فرسنگ این قلعه واقع است و قدری پائین تر قلعهء موسوم به خدا شاه و قریهء سنخاص معتبر و با سکنه و باغات است این محل یکی از معابر تراکمه بوده که بسمت عباس آباد و بسطام بتاخت و تاز میآمده اند چارده سنخاص بادهای تند بد دارد و در اطراف آن جنگل اورس زیاد است. (مرآت البلدان ج 4 ص 45).