چارزانو زدن

«لغت نامه دهخدا»

[زَ دَ] (مص مرکب) کنایه از مربع نشستن. (آنندراج) :
چار زانو چون توان در مجلس سلطان زدن
تا بخدمت چست باشی بر سر یکپا نشین.
باقر کاشی (از آنندراج).