چارقلم

«لغت نامه دهخدا»

[قَ لَ] (اِ مرکب) چهارقلم. چهار استخوان. چهارقلم دست و پای. چهارساق (دو ساق دست و دو ساق پای). چهار قلم استخوانی ساقهای دست و پا.
- چارقلم سفید (اسبی که چهارساق سفید -دارد).؛
- چارقلم سیاه (اسبی که چهارساق سیاه -دارد).؛