چارگوشی

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) هر چه چهار گوشه داشته باشد. مربع. || صراحی. (برهان). کنایه است از صراحی چهارپهلو. (آنندراج). صراحی را گویند که چهارگوشه داشته باشد. (جهانگیری) :
چارگوشی و چارگوشهء باغ
گر بدست آیدت فرومگذار.
شهید (از جهانگیری).
|| سبویی را گویند که چهار دسته داشته باشد. (برهان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر