چارواداری

«لغت نامه دهخدا»

[چارْ] (حامص مرکب)چهارپاداری. مال به کرادهی. مسافربری. بارکشی. || (ص نسبی) منسوب به چاروادار.
- فحش چارواداری؛ دشنام خیلی زشت.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر