«لغت نامه دهخدا»
[چارْ] (حامص مرکب)چهارپاداری. مال به کرادهی. مسافربری. بارکشی. || (ص نسبی) منسوب به چاروادار. - فحش چارواداری؛ دشنام خیلی زشت.