چاشتخورد

«لغت نامه دهخدا»

[خوَرْ / خُرْ] (ن مف مرکب، اِ مرکب) غذای چاشت. طعامی که در هنگام چاشت خورده شود: غَدْی؛ چاشتخورد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر