چاشته بند

«لغت نامه دهخدا»

[تَ / تِ بَ] (اِ مرکب)سفره ای که در آن چاشت خود را بصحرا برند. (فرهنگ نظام). و رجوع به چاشته بندی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر