چاشنی چش

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (نف مرکب) چاشنی چشنده. آنکه طعم طعامی یا مزهء چیزی را چشد. چاشنی گیر. مزه چش :
در جهان هر که شمس دین لقبند
شاه ایشان تویی بحضرت کش
سائلان چاشنی چش لقبند
مزه پرسند هر کس از مزه چش.سوزنی.
و رجوع به چاشنی گیر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر