«لغت نامه دهخدا»
[یِ دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از سخنان خوب و لطیف و دلگشا. (برهان) (فرهنگ ناصری) (آنندراج) : روشنی عقل بجان داده ای چاشنی دل بزبان داده ای.نظامی. || سخن. (شرفنامهء منیری). || زبان فصیح. (مجموعه مترادفات ص 192).