چاشنی دل

«لغت نامه دهخدا»

[یِ دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از سخنان خوب و لطیف و دلگشا. (برهان) (فرهنگ ناصری) (آنندراج) :
روشنی عقل بجان داده ای
چاشنی دل بزبان داده ای.نظامی.
|| سخن. (شرفنامهء منیری). || زبان فصیح. (مجموعه مترادفات ص 192).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر